Waarom dit bootje??

Het is al weer vele jaren geleden dat ik samen met mn zus Eke n reis maakte door Azie, we kochten n jaarticket Amsterdam vice versa Jakarta met n stopover op Colombo, de hoofdstad van Sri Lanka. De tweede stopover was in Singapore en eindstop Jakarta. De terugweg had wederom twee stops en wel Bangkok in Tailand en opnieuw Singapore.

Onbevangen namen we t vliegtuig, met de mogelijkheid om n paar weken weg te blijven, maar ook om n volledig jaar weg te blijven. Het werd het tweede, vertrek was op 20 januari en de aankomst thuis was 20 januari maar dan n jaar later. Vanuit Colombo maakten we n prachtige reis door Sri Lanka zelf, maar ook door het geweldig indrukwekkende India en Nepal.

Na de eerste maanden Sri Lanka, India en Nepal, besloten we vanuit New Delhi de bus te nemen naar Kashmir. Zo gezegd zo gedaan, het zal midden mei zijn geweest toen we in Kashmir aankwamen. De reis duurde twee volle dagen, halverwege New Delhi en Srinagar, de hoofdstad van Kashmir, was er n overnachting in Jammu. Adembenemend was het tweede deel van de reis naar Srinagar aan het almaar klimmen en af en toe ook weer dalen langs de bergketens leek geen einde te komen.
shikara
Aan het einde van de tweede dag toen we Srinagar tot op enkele tientallen kilometers waren genaderd, kwamen bij n busstop enkele Kashmiri jongens in de bus, ze waren gretig in het vragen of wij en andere passagiers genegen waren om bij aankomst in Srinagar met hun mee te gaan als gast in hun housboat. Toen nog waren we grootdeels onwetend over wat ons stond te wachten in Srinagar, natuurlijk hadden we wel globale informatie, maar hoe het er werkelijk was zouden we weldra ervaren.

Veel vaker hadden we al meegemaakt op deze reis dat we werden opgewacht bij trein en busstations door lokale mensen die ons graag onderdak gaven in hotels e.d. Maar dit was anders, hier kwamen we aan, vermoeid van de reis lieten we ons meevoeren, immers was het ook wel gemakkelijk, op deze manier hoefden we zelf geen dingen uit te zoeken voor n plaats voor de nacht. Het verkeer werd intensiever en in de stad was het n drukte van belang en werden we evenzogoed nog bestormd door mensen die ons onderdak wilden geven, maar de jongens die wij in de bus al hadden toegezegd met hun mee te gaan, verloren ons niet meer uit t oog. Hectisch als altijd op deze aankomstplaatsen werden we door hun meegesleept naar de waterkant. Vele eigenaren van bootjes probeerden ook ons weer als gast aan boord te krijgen, maar onze begeleiders waren standvastig en nog voordat we t ons echt realiseerden zaten we heerlijk in t pluche, het was stil, de hectiek van t busstation was weg de overgang naar de rust van t water was abrupt geweest. We zaten in n shikaraboot....
Shikara
Het leek n droom, heerlijk zacht zaten we in n bootje, weggezakt in t pluche van n bankje, slechts het geluid van de voortstuiwing was hoorbaar, de kade verdween uit t zicht, de stad verdween in de verte, andere bootjes die vaarden trokken onze aandacht, het uitzicht werd ruimer. Bergen met sneeuwtoppen bepaalden nu ons uitzicht, we voeren langs woonboten door nauwe doorgangetjes en dan weer op grotere plassen. Ongewoon en onwerkelijk was de rust waar we plotseling in terecht kwamen.

Op dat moment wisten we nog niet dat we hier bij Srinagar op het water 3 maanden zouden blijven, het waren drie maanden van heerlijk peddelen op shikaras en verder veel rondkijken op Dal Lake zoals de naam is van het meer rondom deze stad. De Kashmiri waren overtuigd dat vroeger op deze plaats het paradijs was. Kashmir, helemaal in t noorden van India tegen de grens van Pakistan Nepal en Afganistan en China.

De periode van verblijf in deze streek zorgde ervoor dat er een hevige drang ontstond die niet te weer- staan was om zelf zon shikara te bouwen in Nederland. Het resultaat kunt u zien op fotos, ook zijn er fotos toegevoegd die door onszelf zijn gemaakt in Kashmir
Shikara